Exporthandelsgegevens Afghanistan: $870,5 miljoen in 2019

De Afghaanse exportmarkten in 2019

Afghanistan heeft in 2019 voor 870,5 miljoen dollar aan goederen naar het buitenland verscheept, het laatste jaar waarvoor geverifieerde handelscijfers beschikbaar zijn in deze dataset. Twee buren domineren de koperskant. India alleen al kocht 47,1% van alles wat Afghanistan exporteerde, een totaal van 410,1 miljoen dollar. Pakistan volgde op de voet met 34,3%, of $298,6 miljoen. Samen kochten deze twee landen ruim vier van elke vijf dollar aan Afghaanse export. Dat is een opvallende mate van afhankelijkheid van slechts twee kopers.

De rest van de markt is dun. China staat met 3,6% ($31,0 miljoen) op de derde plaats, ruim vóór alle andere partners. Turkije en Verenigde Arabische Emiraten namen elk ongeveer 2,9% van het totaal in beslag, met een waarde van respectievelijk $25,2 miljoen en $24,9 miljoen. Iran en Irak volgden met elk 1,7%, ter waarde van $15,1 miljoen en $14,5 miljoen. Duitsland nam 1,3% ($11,7 miljoen), Saoedi-Arabië nam 1,1% ($9,4 miljoen) en Tadzjikistan sloot de top tien af met 0,6% ($5,1 miljoen). Geen van hen komt ook maar in de buurt van de top drie.

Toonaangevende exportcategorieën

De landbouw levert het grootste deel van wat Afghanistan in het buitenland verkoopt. Fruit en noten, de grootste exportcategorie van het land, genereerden $387,0 miljoen en vertegenwoordigden 44,5% van de totale exportwaarde in 2019. Gedroogd fruit, amandelen en soortgelijke producten vormen de ruggengraat van dit cijfer, en het is geen kleine voorsprong op de rest van de lijst. Lak, gommen, harsen en andere groentesappen en -extracten kwamen op de tweede plaats met een aandeel van 13,2%, ter waarde van $115,1 miljoen, een categorie die nauw verbonden is met de Afghaanse handel in pijnboompitten en natuurlijke gom.

Groenten en eetbare wortels en knollen voegden nog eens 9,3% ($80,8 miljoen) toe, terwijl minerale brandstoffen, oliën en aanverwante producten 8,0% ($69,6 miljoen) bijdroegen. Koffie, thee, mate en specerijen brachten 6,5% ($56,3 miljoen) op. Verderop op de lijst droegen oliehoudende zaden en andere oliehoudende vruchten, samen met diverse granen en industriële installaties, 5,0% bij ($43,3 miljoen). Katoen voegde 3,2% ($27,5 miljoen) toe, en tapijten en andere textiele vloerbedekkingen brachten 2,9% ($24,9 miljoen) op. Zout, zwavel, aarde, steen en aanverwante minerale materialen droegen 2,2% bij (19,0 miljoen dollar), terwijl granen de top tien afsloten met 1,0% (8,8 miljoen dollar). De productie speelt hier een kleine rol. Ruwe en licht verwerkte landbouwproducten zorgen nog steeds voor het grootste deel van de exportopbrengsten van het land.

Voor kopers aan de importzijde buiten Afghanistan geeft deze categoriemix aan waar de inkoopmogelijkheden het sterkst zijn. Kopers van gedroogd fruit en noten, importeurs van specerijen en verwerkers van gom en hars zullen hier het meest waarschijnlijk gevestigde toeleveringsketens vinden, gezien het grote deel van de totale exportwaarde die deze categorieën al vertegenwoordigen. Kopers die op zoek zijn naar afgewerkt textiel of gefabriceerde goederen zullen een veel kleinere basis vinden om mee te werken, aangezien katoen en tapijten samen een bescheiden deel van het totaal uitmaken.

Een geconcentreerd, landbouwgedreven handelsprofiel

Alles bij elkaar beschrijven de cijfers een exporteconomie die is gebouwd op een klein aantal kopers en een klein aantal producten. De top drie bestemmingen, India, Pakistan en China, zijn goed voor 85,0% van de totale exportwaarde. Door dat concentratieniveau zijn de Afghaanse exportopbrengsten gevoelig voor vraag- of beleidsveranderingen in een van deze drie markten. Aan de productkant dekken fruit-, noten- en groente-extracten alleen al meer dan de helft van alles wat Afghanistan in het buitenland verkoopt, wat onderstreept hoe nauw de exportinkomsten de gezondheid van de landbouwsector volgen. De concentratie in producten weerspiegelt grotendeels de concentratie in markten.

Een dergelijk hoog concentratieniveau is ongebruikelijk, zelfs onder kleinere exporterende economieën, en weerspiegelt doorgaans eerder een mix van geografie, logistiek en langdurige handelsrelaties dan een doelbewuste strategie. Vooral niet aan zee grenzende economieën hebben de neiging een groot deel van de handel via directe buren te laten verlopen, omdat de kosten voor transport over land snel stijgen naarmate de afstand toeneemt.

Voor bedrijven of onderzoekers die de landbouwexportcapaciteit van Afghanistan evalueren, suggereert dit patroon dat de handelsrelaties met India en Pakistan, en in mindere mate China, grotendeels de exportprestaties op de korte termijn bepalen. Een verschuiving in de vraag vanuit een van deze drie landen zou een buitensporig groot effect hebben op de totale exportinkomsten, gegeven het kleine volume dat de overige partners momenteel absorberen.

Dit patroon past in het bredere beeld dat wordt beschreven door de Wereldbank, die wijst op een fragiele banksector en een groter wordend handelstekort als aanhoudende structurele uitdagingen voor de economie van het land. Exportcijfers voor jaren na 2019 zijn in deze dataset nog niet beschikbaar. Omdat de rapportagegegevens voor deze richting één bevestigd jaar bestrijken, weerspiegelen de bovenstaande cijfers eerder een momentopname dan een trend over meerdere jaren.

Om beter te bekijken hoe individuele partnerlanden of productcategorieën in elkaar zitten, of hoe de importkant zich verhoudt, bieden de datapanelen hierboven de volledige details achter deze cijfers.