Importgegevens van Zuid-Korea: 642,55 miljard dollar in 2023, een daling van 12,1%.

De import daalde na een piek in 2022

Zuid-Korea importeerde in 2023 goederen ter waarde van $642.55 miljard, een daling van 12.1% ten opzichte van $731.36 miljard in 2022. Dat totaal voor 2022 was het hoogste niveau van de afgelopen vijf jaar. De daaropvolgende daling van 12.1% was sterker dan de terugval van 7.6% die al zichtbaar was aan de exportzijde van de Koreaanse handel, zoals beschreven in de bijbehorende gegevens voor dit land.

De import bedroeg $503.26 miljard in 2019 en daalde vervolgens tot $467.59 miljard in 2020, toen de pandemie de wereldhandel verstoorde. Het herstel volgde snel. Het totaal steeg tot $615.07 miljard in 2021 en liep in 2022 verder op tot $731.36 miljard, voordat het in 2023 terugviel tot $642.55 miljard. De dalende wereldwijde energieprijzen verklaren een groot deel van deze sterkere importdaling, aangezien brandstofimport zo'n groot aandeel vormt van het hieronder beschreven totaal. Ook een zwakkere technologische cyclus speelde een rol, waardoor de vraag naar halfgeleidermaterialen en componenten afnam. Deze vormen de op een na grootste importcategorie van Zuid-Korea. Twee van de grootste kostenposten van het land namen tegelijkertijd af. Dat helpt verklaren waarom de totale importdaling in hetzelfde jaar groter was dan de exportdaling.

Minerale brandstoffen domineren een importlijst van een land zonder binnenlandse olieproductie

Minerale brandstoffen vormden in 2023 de grootste importcategorie, met een waarde van $171.35 miljard, oftewel 26.7% van het totaal. Daarmee lagen ze ruimschoots voor op alle andere categorieën. Zuid-Korea heeft geen noemenswaardige binnenlandse olieproductie en importeert ongeveer 70% van zijn ruwe olie uit het Midden-Oosten, een afhankelijkheid die rechtstreeks zichtbaar wordt in de onderstaande gegevens over handelspartners. Elektrische machines volgden met 18.6% ($119.48 miljard). Deze categorie weerspiegelt grotendeels de grondstoffen en componenten voor halfgeleiders die de eigen chipindustrie van Zuid-Korea bevoorraden, zoals uitgebreider beschreven in de bijbehorende exportgegevens voor dit land.

Machines en mechanische apparaten waren goed voor 9.8% ($63.07 miljard), terwijl voertuigen een relatief bescheiden aandeel van 3.4% ($22.13 miljard) vertegenwoordigden. Dit weerspiegelt in hoeverre de binnenlandse autofabrikanten al aan de eigen vraag naar voertuigen in het land voldoen. Optische en meetinstrumenten vertegenwoordigden een vrijwel identiek aandeel van 3.4% ($21.96 miljard). Anorganische chemicaliën, waaronder verbindingen van zeldzame aardmetalen die bij de productie van halfgeleiders worden gebruikt, waren goed voor 3.3% ($21.52 miljard). Ertsen, slakken en as vertegenwoordigden 3.1% ($19.71 miljard), voornamelijk ijzererts dat de Zuid-Koreaanse staalindustrie bevoorraadt. IJzer en staal zelf waren goed voor 2.6% ($16.47 miljard), terwijl organische chemicaliën 2.1% ($13.57 miljard) vertegenwoordigden. Kunststoffen sloten de top tien af met 2.0% ($12.71 miljard).

Twee verschillende afhankelijkheden lopen als een rode draad door deze lijst. De eerste betreft energie, aangezien Zuid-Korea vrijwel geen eigen fossiele brandstoffen heeft. De tweede betreft industriële grondstoffen, waaronder ijzererts en verbindingen van zeldzame aardmetalen. Deze bevoorraden een industriële productiebasis die deze grondstoffen omzet in enkele van precies die exportcategorieën die bovenaan staan in de bijbehorende exportgegevens voor dit land.

China levert meer dan een vijfde van de import van Zuid-Korea

China leverde in 2023 22.2% van de import van Zuid-Korea, ter waarde van $142.85 miljard, en was daarmee met ruime voorsprong de grootste afzonderlijke handelspartner. De Verenigde Staten volgde met 11.2% ($71.73 miljard), terwijl Japan 7.4% ($47.65 miljard) voor zijn rekening nam. Samen waren deze drie leveranciers goed voor 40.8% van de totale importwaarde.

Australië leverde 5.1% ($32.82 miljard), voornamelijk ijzererts en steenkool voor de hierboven beschreven industriële categorieën. Saoedi-Arabië droeg een vrijwel identiek aandeel van 5.1% ($32.76 miljard) bij, rechtstreeks gekoppeld aan de afhankelijkheid van Zuid-Korea van ruwe olie. Vietnam was goed voor 4.0% ($25.94 miljard), een goederenstroom in omgekeerde richting binnen dezelfde productierelatie met Samsung die wordt beschreven in de bijbehorende exportgegevens voor dit land. Een verzamelcategorie voor kleinere Aziatische markten die niet afzonderlijk worden bijgehouden, vertegenwoordigde 3.8% ($24.37 miljard), terwijl Duitsland 3.7% ($23.61 miljard) voor zijn rekening nam. De Verenigde Arabische Emiraten droeg 2.6% ($16.42 miljard) bij als een andere energieleverancier uit het Midden-Oosten. Maleisië sloot de top tien af met 2.4% ($15.24 miljard).

Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten vertegenwoordigen samen een aanzienlijk aandeel van deze lijst, vrijwel volledig dankzij ruwe olie. De aanwezigheid van Australië is daarentegen terug te voeren op grondstoffen en niet op energie. Door de lijst van handelspartners naast de lijst van importcategorieën te leggen, verandert een anders moeilijk te verklaren rangschikking in een vrij duidelijk overzicht van de herkomst van elke belangrijke productiefactor.

Alles bij elkaar schetsen de importgegevens van Zuid-Korea voor 2023 het beeld van een industriële grootmacht met weinig natuurlijke hulpbronnen. Het land koopt energie uit het Midden-Oosten en grondstoffen uit Australië. Het betrekt grondstoffen en componenten voor halfgeleiders van een brede groep Aziatische, Europese en Noord-Amerikaanse leveranciers om zijn eigen wereldwijd toonaangevende exportindustrieën draaiende te houden. Vrijwel niets op deze lijst lijkt op een afgewerkt consumentenproduct, aangezien de meeste goederen bestemd zijn voor fabrieken en niet voor huishoudens.