Dane dotyczące handlu eksportowego Brunei: 11,24 mld dolarów w 2023 r., spadek o 21,0%

Australia, Singapur i Chiny są wiodącymi rynkami eksportowymi Brunei

W 2023 r., ostatnim roku, w którym zweryfikowano dane handlowe zawarte w tym zbiorze danych, Brunei wysłało za granicę towary o wartości 11,24 miliarda dolarów. Suma ta oznacza spadek o 21,0% w porównaniu z 14,23 miliardami dolarów odnotowanymi w 2022 r., co stanowi najostrzejszy roczny spadek w pięcioletnim okresie objętym tym zbiorem danych. Największym nabywcą był Australia, który przejął 21,6% całości o wartości 2,43 miliarda dolarów.

Singapur uplasował się na drugim miejscu z 17,1% (1,92 miliarda dolarów), tuż przed Chiny z 16,7% (1,88 miliarda dolarów) i Japonia z 13,9% (1,56 miliarda dolarów). Malezja zajął piąte miejsce z 6,8% (768,11 mln dolarów), za nim uplasowały się Tajlandia z 4,9% (549,08 mln dolarów) i Indonezja z 2,9% (330,90 mln dolarów). Korea Południowa zajął ósme miejsce z 2,7% (301,28 mln dolarów), Brazylia dodał 2,3% (262,25 mln dolarów), a Filipiny znalazł się w pierwszej dziesiątce z 2,3% (258,24 mln dolarów). Łącznie trzy największe kierunki odpowiadały za 55,4% całkowitej wartości eksportu.

W przeciwieństwie do wielu gospodarek produkujących ropę naftową, w których dominuje jeden długoterminowy nabywca, cztery najważniejsze kierunki podróży w Brunei znajdują się między sobą dość blisko siebie i wahają się od 21,6% do 13,9%. Trzecie miejsce Chin odzwierciedla stosunki, które w ostatnich latach znacznie się zacieśniły. Hengyi Industries, spółka joint venture pomiędzy chińską Grupą Zhejiang Hengyi a Funduszem Kapitałowym Rozwoju Strategicznego rządu Brunei, zarządza kompleksem rafineryjno-petrochemicznym na Pulau Muara Besar, który produkuje benzynę, olej napędowy, paliwo do silników odrzutowych oraz organiczne chemikalia, takie jak paraksylen i benzen, zaopatrując zarówno rynek krajowy, jak i eksport. Funkcja ta pomaga wyjaśnić zarówno silną pozycję Chin wśród kupujących, jak i wielkość kategorii chemikaliów organicznych w dalszej części tej strony. Czwarte miejsce Japonii odzwierciedla wieloletnią rolę tego kraju jako nabywcy skroplonego gazu ziemnego z Brunei, podczas gdy drugie miejsce Singapuru pasuje do jego statusu regionalnego centrum żeglugi i rafinacji. Malezja, Tajlandia i Indonezja zajmują środek listy jako inne gospodarki Azji Południowo-Wschodniej posiadające własne moce rafineryjne i petrochemiczne, podczas gdy Korea Południowa, Brazylia i Filipiny zamykają pierwszą dziesiątkę z mniejszymi, ale wciąż znaczącymi wolumenami.

Ropa naftowa i gaz dominują w koszyku eksportu w przeważającej mierze napędzanym energią

We wszystkich kategoriach eksportu w 2023 r. dominują paliwa mineralne, oleje mineralne i powiązane produkty destylacji, których wartość wynosi 8,70 mld dolarów i stanowi 77,4% całkowitej wartości eksportu. Na drugim miejscu znalazły się chemikalia organiczne z udziałem 16,8% (1,89 miliarda dolarów), a na odległym trzecim miejscu znalazły się nawozy z udziałem 3,2% (359,04 miliona dolarów).

Artykuły z żelaza lub stali dodały 0,6% (64,60 mln dolarów), podczas gdy samoloty, statki kosmiczne i powiązane części – 0,4% (46,55 mln dolarów). Maszyny i urządzenia mechaniczne przyniosły 0,4% (43,97 mln dolarów), a przyrządy optyczne, fotograficzne i medyczne – 0,2% (19,26 mln dolarów). Maszyny i sprzęt elektryczny stanowiły 0,2% (18,93 mln dolarów), dzieła sztuki i antyki – 0,1% (16,21 mln dolarów), a ryby i skorupiaki zamknęły pierwszą dziesiątkę z udziałem 0,1% (14,24 mln dolarów).

Paliwa mineralne i organiczne chemikalia łącznie stanowią ponad dziewięć na dziesięć dolarów wartości eksportu Brunei, nie pozostawiając prawie nic dla wszystkich pozostałych kategorii razem wziętych. Koncentracja ta odzwierciedla gospodarkę zbudowaną wokół ropy naftowej, skroplonego gazu ziemnego i przetworzonych z nich produktów petrochemicznych, przy użyciu nawozów, głównie mocznika, pochodzących z tego samego surowca w postaci gazu ziemnego, co rozszerza ten sam temat związany z energią do trzeciej kategorii. Wszystko, od artykułów z żelaza i stali po ryby i skorupiaki, popełnia błąd zaokrąglenia przy pierwszej trójce, co podkreśla, jak niewielka część gospodarki eksportowej Brunei opiera się na ropie, gazie i ich pochodnych. Ryby, skorupiaki i dzieła sztuki, choć niewielkie w przeliczeniu na dolary, należą do nielicznych kategorii, które odzwierciedlają zwykłą działalność konsumencką lub rzemieślniczą, a nie wydobycie i rafinację na skalę przemysłową, co przypomina, jak wąska baza eksportu tego kraju w zakresie surowców nieenergetycznych pozostaje nawet po publicznych wypowiedziach rządu o chęci dywersyfikacji i odejścia od węglowodorów.

Ostre wycofanie się po rekordowym roku

Eksport Brunei przez ostatnie pięć lat podlegał zmianom. Eksport spadł z 7,04 mld dolarów w 2019 r. do 6,61 mld dolarów w 2020 r., prawdopodobnie odzwierciedlając zakłócenia w żegludze i mniejszy popyt na energię na wczesnych etapach globalnej pandemii, następnie wzrósł prawie dwukrotnie do 11,06 mld dolarów w 2021 r. i ponownie wzrósł do najwyższego od pięciu lat poziomu 14,23 mld dolarów w 2022 r., po czym spadł o 21,0% do 11,24 mld dolarów w 2022 r. 2023.

Skala wahań, w szczególności skok z 2020 r. na 2022 r., po którym następuje gwałtowny spadek w 2023 r., pokazuje, jak blisko całkowite dane dotyczące eksportu Brunei odpowiadają światowym cenom ropy i gazu, biorąc pod uwagę, jak duża część tej kwoty opiera się na tych dwóch towarach. Aby lepiej przyjrzeć się rozkładowi poszczególnych krajów partnerskich lub kategorii produktów z roku na rok, powyższe panele danych zawierają szczegółowe informacje na temat tych liczb.