Dane dotyczące handlu importowego Burundi: 1,18 miliarda dolarów w 2023 r., spadek o 6,2%

Zjednoczone Emiraty Arabskie, Chiny i Tanzania przodują na liście zróżnicowanych dostawców

Burundi zaimportowało towary o wartości 1,18 miliarda dolarów w 2023 r. – ostatnim roku, w którym w tym zbiorze danych znajdują się zweryfikowane dane handlowe. Suma ta oznacza spadek o 6,2% z 1,26 miliarda dolarów odnotowanych w 2022 r., co oznacza spadek w porównaniu z najwyższą roczną wartością w pięcioletnim okresie objętym tym zbiorem danych. Największym dostawcą był Zjednoczone Emiraty Arabskie, dostarczający 16,8% całości o wartości 198,57 mln dolarów.

Chiny zajął drugie miejsce z 14,0% (165,40 mln dolarów), przed Tanzania z 12,6% (149,27 mln dolarów) i Indie z 7,1% (83,82 mln dolarów). Arabia Saudyjska zajął piąte miejsce z wynikiem 5,8% (68,58 mln USD), a za nim zagregowana kategoria raportowania „obszary niewymienione gdzie indziej” z wynikiem 5,5% (65,38 mln USD) i Kenia z wynikiem 4,8% (56,48 mln USD). Uganda zajął ósme miejsce z 4,3% (50,51 mln dolarów), Japonia dodał 3,6% (42,04 mln dolarów), a Belgia zamknął pierwszą dziesiątkę z 2,3% (26,71 mln dolarów). Łącznie trzej najwięksi dostawcy stanowili 43,4% całkowitej wartości importu.

Najwyższa pozycja Zjednoczonych Emiratów Arabskich odzwierciedla tę samą relację, która sprawia, że są one największym kierunkiem eksportu Burundi, co jest zjawiskiem powszechnym w gospodarkach eksportujących złoto, gdzie Dubaj pełni zarówno funkcję głównego nabywcy złota, jak i głównego ośrodka reeksportu paliw i towarów ogólnych sprzedawanych w drugą stronę. Trzecie miejsce w rankingu Tanzanii, obok Kenii i Ugandy, odzwierciedla status Burundi jako kraju śródlądowego. Korytarz centralny biegnący z portu Dar es Salaam przez Tanzanię stanowi jedną z głównych tras Burundi prowadzących do oceanu, obok podobnego korytarza prowadzącego przez port w Kenii w Mombasie, co oznacza, że większość towarów importowanych przez Burundi z odległych miejsc nadal przechodzi przez tych dwóch sąsiadów z Afryki Wschodniej przed przekroczeniem granicy. Drugie miejsce Chin i piąte miejsce Arabii Saudyjskiej uzupełniają bazę dostawców skupioną wokół towarów przemysłowych oraz, w przypadku Arabii Saudyjskiej, prawdopodobnie rafinowanych produktów paliwowych. Indie, Japonia i Belgia zamykają pierwszą dziesiątkę z mniejszymi, ale wciąż znaczącymi udziałami, obejmującymi produkty farmaceutyczne, maszyny i towary specjalistyczne, które docierają do Burundi poprzez połączenie tych samych korytarzy regionalnych i dłuższych międzynarodowych szlaków żeglugowych.

Paliwo i nawozy stanowią podstawę do niewielkiego rachunku za import

We wszystkich kategoriach importu w 2023 roku dominują paliwa mineralne, oleje mineralne i powiązane produkty destylacji, których wartość wyniosła 263,58 mln dolarów i stanowiła 22,3% całkowitej wartości importu. Nawozy zajęły 8,3% (98,72 mln dolarów), a pojazdy inne niż tabor kolejowy i tramwajowy uplasowały się na trzecim miejscu z udziałem 7,2% (84,57 mln dolarów).

Maszyny i urządzenia mechaniczne dodały 5,7% (67,46 mln USD), podczas gdy maszyny i urządzenia elektryczne – 5,7% (66,86 mln USD). Żelazo i stal przyniosły 4,6% (54,22 mln dolarów), a zboża 3,9% (46,63 mln dolarów). Produkty farmaceutyczne stanowiły 3,5% (41,79 mln dolarów), sól, siarka, ziemia, materiały kamienne i cementowe – 3,4% (39,73 mln dolarów), a tworzywa sztuczne i artykuły z tworzyw sztucznych zamknęły pierwszą dziesiątkę z udziałem 2,9% (34,47 mln dolarów).

Wiodąca pozycja Fuel jest zgodna z faktem, że Burundi nie posiada krajowego potencjału wydobycia ani rafinacji ropy, co oznacza, że wszystkie produkty naftowe wykorzystywane w transporcie i wytwarzaniu energii muszą być transportowane tymi samymi trasami lądowymi opisanymi powyżej. Druga pozycja nawozów ma bezpośredni związek z gospodarką eksportową produktów rolnych Burundi, wspierając plantacje kawy i uprawy żywności, które zapewniają źródła utrzymania na obszarach wiejskich na wyżynach kraju. Pojazdy, maszyny i sprzęt elektryczny znajdujące się dalej na liście wskazują na stały popyt na towary transportowe i przemysłowe, których mała, śródlądowa gospodarka nie wytwarza na rynku krajowym. Zboża, produkty farmaceutyczne i materiały budowlane uzupełniają listę skupioną na podstawowych towarach i potrzebach w zakresie bezpieczeństwa żywnościowego, a nie na gotowych produktach konsumenckich, co jest profilem typowym dla małej gospodarki wciąż budującej swoją bazę przemysłową, a nie importującej głównie w celu produkcji krajowej lub przetwórstwa na eksport.

Niepewna wspinaczka, potem wycofanie

Import z Burundi przez ostatnie pięć lat rósł głównie, po czym się cofnął. Import wzrósł z 887,73 mln dolarów w 2019 r. do 909,78 mln dolarów w 2020 r. – czyli w okresie, w którym wiele krajów odnotowało większe odchylenia od zakłóceń związanych z pandemią – następnie wzrósł do 1,03 mld dolarów w 2021 r., a następnie do najwyższego od pięciu lat poziomu 1,26 mld dolarów w 2022 r., po czym spadł o 6,2% do 1,18 mld dolarów w 2023 r.

W przeciwieństwie do eksportu, który osiągnął nowy rekord w 2023 r., import spadł w stosunku do szczytu z poprzedniego roku, co może odzwierciedlać mniejszy popyt krajowy, mniejszą dostępność walut obcych lub po prostu recesję po niezwykle dobrym roku 2022. Aby przyjrzeć się bardziej szczegółowo, jak poszczególne kraje partnerskie lub kategorie produktów rozkładają się z roku na rok, powyższe panele danych dają pełny obraz tych liczb.