Dane dotyczące handlu importowego Chile: 85,19 mld dolarów w 2023 r., spadek o 18,6%

Chiny i USA przodują na zróżnicowanej liście dostawców

W 2023 r. Chile zaimportowało towary o wartości 85,19 mld dolarów, co oznacza spadek o 18,6% w porównaniu z 104,61 mld dolarów rok wcześniej, co stanowi największy spadek rok do roku w ciągu pięciu lat ujętych w tym zbiorze danych. Chiny dostarczył 23,3% tej sumy o wartości 19,82 miliarda dolarów, nieznacznie wyprzedzając Stany Zjednoczone z 20,0% (17,02 miliarda dolarów). W przeciwieństwie do strony eksportowej, gdzie pojedyncza relacja z Chinami pochłania znacznie ponad jedną trzecią wartości, lista dostawców Chile w zakresie importu jest rozłożona bardziej równomiernie na kilka dużych gospodarek, co jest zjawiskiem typowym dla kraju, który eksportuje wąski zestaw surowców, ale odkupuje znacznie szerszą gamę wytwarzanych towarów, maszyn i produktów konsumenckich tam, gdzie są one produkowane w sposób najbardziej konkurencyjny.

Brazylia zajął trzecie miejsce z 10,4% (8,83 miliarda dolarów), a Argentyna z 6,5% (5,53 miliarda dolarów). Razem Chiny, USA i Brazylia, trzej najwięksi dostawcy, odpowiadają za 53,6% całkowitej wartości importu. Niemcy dodał 3,3% (2,81 miliarda dolarów), Japonia 2,9% (2,48 miliarda dolarów), a zagregowana kategoria raportowania „Obszary, gdzie indziej” obejmująca partnerów handlowych, którzy nie zostali rozdzieleni indywidualnie w danych źródłowych, wniosła 2,5% (2,14 miliarda dolarów). Hiszpania dodał 2,2% (1,84 miliarda dolarów), Peru 2,1% (1,77 miliarda dolarów), a Meksyk znalazł się w pierwszej dziesiątce z 2,0% (1,68 miliarda dolarów).

Paliwo i maszyny dominują w zakupach Chile

We wszystkich kategoriach importu w 2023 r. dominują paliwa mineralne, oleje mineralne i powiązane produkty destylacji, których wartość wynosi 17,68 mld dolarów i stanowi 20,8% całkowitej wartości, czyli więcej niż jakakolwiek inna kategoria. Skala uzależnienia od paliw jest uderzająca jak na kraj tak blisko kojarzony z bogactwami mineralnymi, ale Chile produkuje bardzo mało własnej ropy naftowej i gazu ziemnego. Analiza stosunków energetycznych kraju wskazuje, że Chile jest w dużym stopniu uzależnione od importu w celu zaspokojenia lokalnego zapotrzebowania na energię, a sieć rurociągów transportujących argentyński gaz ziemny przez Andy ma pomóc wypełnić tę lukę, co pokrywa się z pozycją Argentyny jako czwartego co do wielkości dostawcy kraju. Zależność ta okazywała się w przeszłości krucha: Chile dużo inwestowało w terminale importu skroplonego gazu ziemnego po tym, jak Argentyna ograniczyła eksport rurociągami w związku z krajowym niedoborem gazu w połowie pierwszej dekady XXI wieku, a kraj kontynuuje dywersyfikację dostaw energii od tego czasu, mimo że w ostatnich latach argentyński gaz ponownie zaczął przepływać.

Maszyny i urządzenia mechaniczne zajęły drugie miejsce z udziałem 12,2% (10,40 miliarda dolarów), trzecie maszyny elektryczne z 10,0% (8,52 miliarda dolarów), a czwarte pojazdy z 9,5% (8,08 miliarda dolarów), a paliwo stanowi ponad połowę wszystkiego, co Chile importuje i dostarcza sprzęt, pojazdy i elektronikę, które na co dzień utrzymują działalność wydobywczą i szerzej rozumianą gospodarkę konsumencką. Tworzywa sztuczne dodały 3,0% (2,53 miliarda dolarów), produkty farmaceutyczne 2,6% (2,25 miliarda dolarów) oraz mięso i podroby jadalne 2,3% (1,99 miliarda dolarów), co jest godne uwagi, biorąc pod uwagę ilość świeżych owoców i owoców morza eksportowanych przez samo Chile. Przypomina to, że silna pozycja eksportowa w jednej części łańcucha żywnościowego nie przekłada się automatycznie na samowystarczalność w każdej kategorii żywności. Przyrządy optyczne i medyczne wniosły 2,0% (1,74 miliarda dolarów), artykuły z żelaza i stali prawie identyczne 2,0% (1,68 miliarda dolarów), a nieorganiczne chemikalia znalazły się w pierwszej dziesiątce z 1,8% (1,53 miliarda dolarów).

Ostry powrót do rekordu z 2022 r

Całkowity import Chile wzrósł w ciągu ostatnich pięciu lat jeszcze gwałtowniej niż eksport. W 2019 r. wyniósł 69,85 mld dolarów, w 2020 r. spadł do 59,20 mld dolarów, gdy pandemia ograniczyła popyt na maszyny, pojazdy i inne towary przemysłowe, a następnie znacznie odbił się do 92,19 mld dolarów w 2021 r. i najwyższego poziomu od pięciu lat wynoszącego 104,61 mld dolarów w 2022 r., po czym spadł o 18,6% do 85,19 mld dolarów w 2023 r.

W porównaniu z Chile wyeksportowanym w tym samym roku o wartości 92,96 miliarda dolarów, całkowita suma importu pozostawia krajowi nadwyżkę handlową w wysokości około 7,77 miliarda dolarów w 2023 roku, co jest zgodne z gospodarką eksportującą towary, w której zyski z eksportu miedzi i innych surowców z łatwością pokrywają duży i zróżnicowany rachunek za import. Oznacza to zmianę w porównaniu z 2022 r., kiedy import faktycznie przewyższył eksport, ponieważ import spadł w znacznie większym stopniu niż eksport w 2023 r., co oznacza spadek o 18,6% w porównaniu ze spadkiem o 5,7% po stronie eksportu, co sugeruje, że słabszy popyt krajowy na maszyny, pojazdy i inne wyroby przemysłowe odegrał co najmniej tak samo dużą rolę w przywróceniu nadwyżki, jak wszystko, co wydarzyło się po stronie eksportu. Aby lepiej przyjrzeć się rozkładowi poszczególnych krajów partnerskich lub kategorii produktów z roku na rok, powyższe panele danych zawierają szczegółowe informacje na temat tych liczb.