Importgegevens van de Filipijnen: 133,86 miljard dollar in 2023, een daling van 8,2%.

De import nam af na een piek in 2022

De Filipijnen importeerden in 2023 goederen ter waarde van $133.86 miljard, een daling van 8.2% ten opzichte van $145.88 miljard in 2022. Dat totaal voor 2022 was het hoogste punt van de afgelopen vijf jaar, en de daaropvolgende daling komt sterk overeen met het patroon dat al zichtbaar was aan de exportzijde van de Filipijnse handel, zoals beschreven in de bijbehorende handelsgegevens voor dit land.

De import bedroeg $117.25 miljard in 2019 en daalde vervolgens tot $95.07 miljard in 2020, toen de pandemie de mondiale toeleveringsketens verstoorde. Het herstel volgde snel. Het totaal steeg tot $124.39 miljard in 2021 en bleef oplopen tot $145.88 miljard in 2022, voordat het in 2023 terugviel tot $133.86 miljard. Zelfs na die daling ligt het totaal nog ruim boven het niveau van 2019. Dit patroon over vijf jaar volgt nauwgezet de ontwikkeling van de export van dezelfde economie. Die parallelle beweging is logisch wanneer rekening wordt gehouden met de onderstaande productgegevens. Wanneer de grootste importcategorie van een land in wezen dezelfde bedrijfstak is als de grootste exportcategorie, hebben beide handelsstromen de neiging om samen te stijgen en te dalen in plaats van zich onafhankelijk van elkaar te ontwikkelen, omdat ze allebei afhankelijk zijn van dezelfde mondiale vraagcyclus voor dezelfde onderliggende goederen.

Elektrische machines voeren beide zijden van de Filipijnse handel aan

Elektrische machines waren in 2023 de grootste importcategorie, met een waarde van $27.17 miljard, oftewel 20.3% van het totaal. Dit is dezelfde categorie die ook de Filipijnse export domineert, zoals blijkt uit de bijbehorende exportgegevens voor dit land, waarin deze categorie meer dan de helft vertegenwoordigt van alles wat het land naar het buitenland verkoopt. Deze overlap is geen toeval. Een groot deel van de elektronische componenten, wafers en onderdelen die als import binnenkomen, wordt lokaal geassembleerd, getest en verpakt voordat ze als afgewerkte halfgeleiders weer worden uitgevoerd. Deze vormen de ruggengraat van de exporteconomie van het land. Dit is een veelvoorkomend patroon in landen die gespecialiseerd zijn in assemblage, testen en verpakken in plaats van in de volledige productie van halfgeleiders uit ruwe grondstoffen. Het land voegt waarde toe in een specifieke fase van het proces door componenten op een bepaald punt in de keten te importeren en iets verderop in diezelfde keten een verder afgewerkt product uit te voeren.

Minerale brandstoffen stonden op de tweede plaats met 15.9% ($21.24 miljard). Steenkool is goed voor ongeveer 60% van de elektriciteitsopwekkingscapaciteit van de Filipijnen, en Indonesië levert het grootste deel van wat het land importeert, een gegeven dat rechtstreeks verband houdt met de onderstaande gegevens over handelspartners. Machines en mechanische apparaten waren goed voor 8.3% ($11.06 miljard), en voertuigen droegen 7.6% ($10.17 miljard) bij. IJzer en staal waren goed voor 3.1% ($4.17 miljard), terwijl kunststoffen een vrijwel identiek aandeel van 3.1% ($4.14 miljard) vertegenwoordigden. Granen waren goed voor 3.0% ($4.05 miljard), terwijl ertsen, slakken en assen een vrijwel identiek aandeel van 3.0% ($4.00 miljard) vertegenwoordigden. Optische, fotografische en meetinstrumenten waren goed voor 2.2% ($2.92 miljard), en artikelen van ijzer en staal sloten de top tien af met 1.9% ($2.52 miljard).

China is de grootste leverancier, maar geen enkele andere handelspartner komt in de buurt van die dominantie

China leverde in 2023 23.1% van de Filipijnse import, ter waarde van $30.94 miljard, en was daarmee met ruime voorsprong de grootste afzonderlijke handelspartner. Indonesië stond op de tweede plaats met 9.2% ($12.28 miljard), een aandeel dat nauw aansluit bij de hierboven beschreven afhankelijkheid van steenkool. Japan volgde met 8.2% ($10.95 miljard). Samen waren deze drie leveranciers goed voor 40.5% van de totale importwaarde.

De Verenigde Staten waren goed voor 6.8% ($9.12 miljard), en Zuid-Korea droeg 6.6% ($8.89 miljard) bij. Thailand was goed voor 6.1% ($8.19 miljard), en Singapore droeg 5.5% ($7.39 miljard bij. Maleisië was goed voor 4.7% ($6.28 miljard), en Vietnam droeg 3.7% ($4.97 miljard) bij. Een verzamelcategorie voor kleinere Aziatische markten die niet afzonderlijk worden bijgehouden, sloot de top tien af met 3.7% ($4.93 miljard).

Afgezien van de duidelijke voorsprong van China wordt deze lijst gedomineerd door andere productie-economieën in Zuidoost- en Oost-Azië, waaronder Japan, Zuid-Korea, Thailand, Singapore, Maleisië en Vietnam. Dit patroon past bij een economie die zich richt op de assemblage van elektronica en nauw geïntegreerd is in regionale toeleveringsketens, waarbij componenten en apparatuur afkomstig zijn uit nabijgelegen productiecentra in plaats van uit verder weg gelegen markten. Het betekent ook dat de Filipijnen deel uitmaken van een dicht netwerk van handelsrelaties binnen Azië, waarin componenten en halffabricaten meerdere landsgrenzen passeren voordat ze de eindgebruiker bereiken, in plaats van zich in een eenvoudige rechte lijn van grondstof tot eindproduct te verplaatsen.

Alles bij elkaar weerspiegelen de Filipijnse importgegevens voor 2023 op één belangrijk punt het exportprofiel van het land, namelijk het belang van elektrische machines. Tegelijkertijd komt een tweede belangrijk thema naar voren dat niet in dezelfde mate aan de exportzijde speelt: de sterke afhankelijkheid van geïmporteerde steenkool en brandstoffen om het elektriciteitsnet van het land draaiende te houden. Beide afhankelijkheden, elektronische componenten en energie, zijn structurele kenmerken van de economie en geen tijdelijke omstandigheden die waarschijnlijk snel zullen veranderen.