Dane eksportowe z Luksemburga: 16,37 mld dolarów w 2023 r., spadek o 2,38%

Stuletnie dziedzictwo stali nadal kształtuje eksport Luksemburga

W 2023 r. Luksemburg wyeksportował towary o wartości 16,37 mld dolarów, co oznacza spadek o 2,38% w porównaniu z 16,77 mld dolarów w 2022 r. Na czele każdej kategorii eksportu znalazły się maszyny z udziałem 12,79% całości, o wartości 2,09 mld dolarów, następnie pojazdy z udziałem 9,83% (1,61 mld dolarów) i tworzywa sztuczne z udziałem 9,81% (1,60 mld dolarów). Żelazo i stal zajęły czwarte miejsce z udziałem 9,16% (1,50 miliarda dolarów), a artykuły z żelaza i stali dodały kolejne 5,97% (977,59 miliona dolarów). Luksemburg przed I wojną światową należał do sześciu największych producentów stali na świecie, a spółka ARBED utworzona w 1911 r. przekształciła się w ArcelorMittal w 2006 r., największą na świecie grupę produkującą stal, która po każdej fuzji zachowała swoją siedzibę w Luksemburgu. Stal stanowi obecnie jedynie niewielką część produkcji gospodarczej kraju w porównaniu z okresem szczytowym, ale ślad eksportowy tej branży pozostaje znaczny. Maszyny i pojazdy zajmują pierwsze miejsce na liście, wraz z rodzajem specjalistycznego sprzętu przemysłowego i precyzyjnego, który mała, zamożna baza produkcyjna zwykle produkuje na eksport. Populacja Luksemburga jest o wiele za mała, aby wchłonąć taką ilość towarów wewnętrznie, więc prawie całość musi znaleźć nabywców za granicą.

Guma i artykuły z gumy stanowiły 5,40% (883,54 mln USD). Centrum Innowacji Goodyear w Luksemburgu, otwarte w 1957 r., prowadzi badania i rozwój opon dla grupy wraz ze swoim odpowiednikiem w Akron w stanie Ohio, a zakład w Colmar-Berg rozrósł się do największego kompleksu produkcyjnego Goodyear w Europie w zakresie opon do samochodów ciężarowych i maszyn ziemnych. Maszyny elektryczne dostarczyły 5,20% (851,65 mln USD), a produkty mleczne, jaja i miód dodały 4,38% (717,68 mln USD), co stanowi szczególnie duży udział w eksporcie dla małego kraju Luksemburga. Aluminium stanowiło 3,49% (571,98 mln dolarów), a papier i tektura zamknęły pierwszą dziesiątkę z udziałem 2,61% (426,60 mln dolarów). Szczególnie wyróżnia się eksport produktów mlecznych, biorąc pod uwagę niewielki obszar Luksemburga, odzwierciedlający skoncentrowany i wydajny sektor przetwórstwa rolnego, a nie jakąkolwiek bazę rolniczą na dużą skalę.

Niemcy kupują jedną czwartą luksemburskiego eksportu

Niemcy pochłonął 25,52% luksemburskiego eksportu w 2023 r. o wartości 4,18 miliarda dolarów, czyli więcej niż jakikolwiek inny kierunek. Francja zajął drugie miejsce z 15,57% (2,55 miliarda dolarów), a Belgia zajął trzecie miejsce z 12,31% (2,02 miliarda dolarów). Te trzy sąsiadujące ze sobą rynki łącznie stanowiły 53,40% całkowitej wartości eksportu, co stanowi ponad połowę całej sprzedaży Luksemburga za granicę skupionej w krajach fizycznie go otaczających. Taki poziom koncentracji geograficznej jest niezwykły nawet wśród małych gospodarek europejskich, z których większość rozprzestrzenia swój eksport na szerszy krąg nabywców.

Holandia wchłonął 6,77% (1,11 miliarda dolarów), a Włochy 4,39% (717,75 miliona dolarów). Stany Zjednoczone zaopatrywał rynek w 3,13% (512,73 mln dolarów) luksemburskiego eksportu, a Hiszpania wchłonął 2,76% (452,24 mln dolarów). Wielka Brytania objął 2,48% (406,06 mln dolarów), Polska dodał 2,40% (393,48 mln dolarów), a Austria zamknął pierwszą dziesiątkę z 1,95% (318,64 mln dolarów). Tak duża koncentracja na bezpośrednich i bliskich sąsiadach jest typowa dla małej gospodarki śródlądowej, w której transport drogowy i kolejowy na pobliskie rynki kosztuje znacznie mniej niż transport towarów dalej. Położenie Luksemburga na skrzyżowaniu Francji, Niemiec i Belgii kształtowało jego bazę przemysłową przez ponad sto lat. Tamtejsze fabryki mogą wysyłać ciężkie towary, takie jak stal i gotowe pojazdy, na główne rynki w ciągu jednego dnia jazdy, zamiast polegać na portach lub długodystansowych sieciach towarowych, jak to robi wielu innych eksporterów.

Eksport spadł drugi rok z rzędu

Całkowity eksport Luksemburga rósł przez większą część ostatnich pięciu lat, po czym nieznacznie spadł. W 2019 r. wyniosła 14,67 mld dolarów, w 2020 r. spadła do 13,51 mld dolarów w związku z zakłóceniem handlu przez pandemię, następnie wzrosła do 16,25 mld dolarów w 2021 r. i dalej do 16,77 mld dolarów w 2022 r., co stanowi najwyższy punkt w pięcioletnim okresie. W 2023 r. spadła do 16,37 mld dolarów, co stanowi drugi rok z rzędu, w którym po gwałtownym odbiciu w 2021 r. odnotowano jedynie niewielki wzrost.

W przeciwieństwie do niektórych większych europejskich sąsiadów Luksemburga, całkowity eksport Luksemburga nie zmienił się dramatycznie wraz ze wzrostem cen energii w 2022 r. Jej asortyment eksportowy opiera się bardziej na towarach przemysłowych, stali, oponach i maszynach niż na kategoriach paliw i towarów, które gdzie indziej spowodowały ostrzejsze wahania cen. Ten bardziej stabilny profil odzwierciedla długoletnią rolę kraju jako stabilnej bazy przemysłowej i produkcyjnej umiejscowionej pomiędzy trzema znacznie większymi gospodarkami, a nie eksportera zasobów narażonego na globalne cykle towarowe. Niewielkie ruchy rok do roku, takie jak spadek o 2,38% w 2023 r., są znacznie bardziej typowe dla historii luksemburskiego eksportu niż ostre wahania obserwowane w innych miejscach tej witryny w gospodarkach zależnych od paliw lub w dużym stopniu wykorzystujących surowce.