Dane dotyczące handlu importowego z Włoch: 640,04 mld dolarów w 2023 r., spadek o 7,94%

Algierski gaz i niemieckie samochody zmieniają import z Włoch

W 2023 r. Włochy zaimportowały towary o wartości 640,04 mld dolarów. Paliwa mineralne zajmowały 14,73% całości, o wartości 94,29 mld dolarów, a kategoria uległa radykalnej zmianie od 2022 r. Algieria stała się największym dostawcą gazu ziemnego do Włoch w 2022 r., zastępując Rosję, która wcześniej dostarczała 29 miliardów metrów sześciennych rocznie, co stanowi około 38% włoskiego gazu w 2021 r. zużycie. Gaz przepływa obecnie do Włoch głównie za pośrednictwem należącego do Eni rurociągu TransMed łączącego Algierię z Sycylią, a trasa, której przepustowość nie przekraczała około 36 miliardów metrów sześciennych, pozostawiła Włochom miejsce na import jeszcze większej ilości afrykańskiego gazu w przyszłości. Transformacja ta nastąpiła niezwykle szybko w przypadku gospodarki tak dużej i zależnej od energii jak włoska, co ilustruje, jak szybko może się zmienić cały łańcuch dostaw, gdy zrównają się bodźce polityczne i handlowe do zmian.

Na drugim miejscu znalazły się pojazdy z udziałem 9,57% (61,25 miliarda dolarów), przy czym niemieccy producenci samochodów zajmują coraz większy udział we włoskim rynku samochodowym, a marki takie jak Volkswagen, BMW i Mercedes-Benz w ostatnich latach stale zyskują na popularności w porównaniu z krajowymi producentami Włoch. Zmiana ta jest godna uwagi, biorąc pod uwagę wieloletnią pozycję Fiata jako rodzimego krajowego producenta samochodów we Włoszech, obowiązującą od prawie stu lat, i odzwierciedla ona szerszą zmianę na przestrzeni czasu zwyczajów zakupowych włoskich samochodów na rzecz marek niemieckich i innych zagranicznych. Maszyny i urządzenia mechaniczne zajęły trzecie miejsce z udziałem 9,01% (57,70 miliarda dolarów), a maszyny elektryczne – 8,73% (55,88 miliarda dolarów), obie kategorie są ściśle powiązane z własną bazą produkcyjną Włoch, która potrzebuje specjalistycznych komponentów i sprzętu, których nie produkuje w kraju.

Produkty farmaceutyczne stanowiły 5,14% (32,89 miliarda dolarów), a tworzywa sztuczne i artykuły z nich – 4,07% (26,03 miliardów dolarów). Organiczne chemikalia pochłonęły 4,06% (26,02 miliarda dolarów), a surowce zasilające włoską produkcję farmaceutyczną zostały omówione w części eksportowej tej historii, co przypomina, że wiele największych włoskich gałęzi przemysłu importuje surowce, a następnie przekształca je w produkty gotowe o wyższej wartości na eksport. Żelazo i stal zapewniły 3,89% (24,88 miliarda dolarów) – kategoria, która zaopatruje zarówno włoski sektor budowlany, jak i produkcyjny. Przyrządy optyczne, fotograficzne i medyczne dodały 2,70% (17,27 miliarda dolarów), a perły, kamienie szlachetne i biżuteria, surowce dla włoskiego przemysłu złotniczego, zamknęły pierwszą dziesiątkę z wynikiem 2,68% (17,18 miliarda dolarów).

Niemcy dostarczają prawie dwa razy więcej niż jakiekolwiek inne źródło importu

Niemcy zapewnił 14,85% importu Włoch w 2023 r. o wartości 95,04 miliarda dolarów, co stanowi zdecydowanie największe pojedyncze źródło, odzwierciedlające zarówno niemieckie marki pojazdów, jak i głęboką integrację przemysłowych łańcuchów dostaw między obiema gospodarkami. Na drugim miejscu znalazł się Chiny z udziałem 8,22% (52,61 miliarda dolarów), a Francja z udziałem 7,60% (48,67 miliarda dolarów). Te trzy największe źródła łącznie stanowiły 30,67% całkowitej wartości importu, co stanowi stosunkowo niewielką koncentrację jak na tak dużą gospodarkę, co odzwierciedla, jak szeroko Włochy pozyskują import za pośrednictwem kilkudziesięciu znaczących partnerów handlowych.

Holandia dodał 6,11% (39,12 miliarda dolarów), a Hiszpania wniósł 5,58% (35,74 miliarda dolarów), obaj są bliskimi europejskimi partnerami handlowymi z własnymi pokrywającymi się sektorami produkcyjnymi. Belgia wziął 4,43% (28,35 miliarda dolarów), a Stany Zjednoczone dodał 4,26% (27,29 miliarda dolarów). Szwajcaria wniósł 3,04% (19,46 miliarda dolarów), a Polska przejął 2,80% (17,92 miliarda dolarów), co stanowi dostawcę, którego udział wzrósł w miarę jak stał się on bardziej znaczącym ośrodkiem produkcyjnym w UE. Algieria zamknął listę pierwszej dziesiątki z wynikiem 2,38% (15,22 miliarda dolarów), co stanowi udział, który znacznie wzrósł od czasu przejęcia pozycji dominującego dostawcy gazu do Włoch.

Import wstrzymany w 2023 r. po gwałtownym wzroście cen energii w 2022 r

Całkowity import Włoch rósł przez trzy lata z rzędu, po czym w 2023 r. spadł. W 2019 r. wyniósł 474,96 mld dolarów, a następnie spadł do 426,48 mld dolarów w 2020 r., gdy pandemia zakłóciła handel światowy. Wzrosła do 568,20 mld dolarów w 2021 r., a następnie wzrosła jeszcze bardziej do 695,24 mld dolarów w 2022 r. w związku ze gwałtownym wzrostem cen energii w Europie po inwazji Rosji na Ukrainę. Całkowita suma 640,04 miliardów dolarów w 2023 r., co oznacza spadek o 7,94% rok do roku, odzwierciedla spadek cen energii w stosunku do szczytu z 2022 r.

To spowolnienie kontrastuje ze skromnym wzrostem eksportu włoskiej wymiany handlowej o 2,64% w tym samym roku, co stanowi rozbieżność mającą bezpośrednie korzenie w cenach energii. Włochy zapłaciły dramatycznie więcej za podobną ilość gazu i ropy w 2022 r., a następnie w 2023 r. odnotowały zmniejszenie rachunków za import w miarę normalizacji cen, mimo że podstawowe wzorce zaopatrzenia, obecnie w coraz większym stopniu algierskie, a nie rosyjskie, wciąż przesuwały się w tle. Gospodarka tak duża i energochłonna jak włoska zawsze będzie wrażliwa na wahania światowych cen paliw, ponieważ sama ta pojedyncza kategoria może przesunąć całkowity krajowy import o dziesiątki miliardów dolarów w obie strony z roku na rok.