Dane dotyczące importu Mjanmy: 16,44 mld USD w 2023 r., spadek o 5,53%

Myanmar importuje paliwo, którego nie jest w stanie rafinować

Myanmar importował w 2023 roku towary o wartości 16,44 mld dolarów, o 5,53% mniej niż 17,40 mld dolarów w 2022 roku. Paliwa mineralne zdecydowanie przewodziły wszystkim kategoriom, odpowiadając za 32,86% całości i mając wartość 5,40 mld dolarów. Ta jedna kategoria była warta więcej niż pięć kolejnych kategorii razem. Myanmar ma ograniczone zdolności rafineryjne, a lokalne rynki obsługuje zaledwie kilka małych, przestarzałych rafinerii, dlatego kraj importuje znaczną część rafinowanych produktów naftowych potrzebnych w przemyśle i transporcie. W rezultacie Myanmar pokrywa około 95% swojego zapotrzebowania na paliwo poprzez import. Dzieje się tak mimo eksportowania przez Myanmar dużych ilości własnego gazu ziemnego rurociągami do Tajlandii i Chin, co opisano w towarzyszących danych dotyczących eksportu tego kraju. Surowy gaz opuszczający Myanmar i rafinowane paliwo sprowadzane z zagranicy to dwa odrębne strumienie, które się wzajemnie nie równoważą.

Singapur dostarczył 22,53% importu o wartości 3,70 mld dolarów, będąc drugim co do wielkości źródłem importu Myanmaru ogółem oraz, zgodnie z tym samym badaniem, największym pojedynczym dostawcą paliwa. Pozycja Singapuru jako jednego z największych na świecie centrów handlu i magazynowania rafinowanych produktów naftowych wyjaśnia, dlaczego niewielkie państwo-miasto bez własnych złóż ropy zajmuje tak wysokie miejsce na tej liście. Taki schemat występuje również w wielu krajach, które produkują surowce energetyczne, lecz nie mają zdolności rafineryjnych pozwalających na ich przetwarzanie w kraju. Wyjaśnia to, dlaczego rachunek Myanmaru za paliwo zależy w tak dużym stopniu od zaledwie dwóch dostawców, a nie od szerokiego grona państw produkujących ropę naftową.

Chiny dostarczają tkaniny i nawozy obok paliwa

Chiny dostarczyły w 2023 roku 30,97% importu Myanmaru o wartości 5,09 mld dolarów, więcej niż jakikolwiek inny pojedynczy kraj. Chiny są największym pojedynczym źródłem importu Myanmaru ogółem, dostarczając znaczne ilości włókien syntetycznych i wyrobów stalowych, które stanowią dużą część wydatków importowych Myanmaru. Handel tkaninami jest ściśle powiązany z dwiema mniejszymi kategoriami importowymi uwzględnionymi w tych danych. Włókna ciągłe syntetyczne stanowiły 3,85% importu (633 mln dolarów), a syntetyczne włókna odcinkowe kolejne 3,30% (542 mln dolarów). W modelu cut-make-trim, powszechnym w azjatyckiej produkcji odzieży, nabywcy lub ich agenci zaopatrzeniowi zazwyczaj dostarczają tkaniny i przędzę. Lokalne fabryki jedynie kroją, szyją i wykańczają elementy, zanim gotowa odzież zostanie ponownie wyeksportowana. Taki podział pracy prawdopodobnie wyjaśnia, dlaczego Myanmar importuje tak duże ilości syntetycznych włókien jako materiału produkcyjnego, jednocześnie posiadając znaczący przemysł eksportowy odzieży opisany w towarzyszącym artykule dotyczącym eksportu.

Maszyny i urządzenia mechaniczne stanowiły kolejne 5,87% (965 mln dolarów), a maszyny elektryczne odpowiadały za 4,73% (778 mln dolarów). Obie kategorie odzwierciedlają utrzymujące się inwestycje w fabryki, infrastrukturę energetyczną oraz wyposażenie niezbędne do funkcjonowania zakładów odzieżowych i przetwórstwa spożywczego. Tłuszcze i oleje pochodzenia zwierzęcego, roślinnego i mikrobiologicznego stanowiły 3,97% (653 mln dolarów), a żelazo i stal kolejne 3,95% (650 mln dolarów). Import stali zasila szeroko rozumiane budownictwo i przemysł, a nie jeden konkretny sztandarowy projekt. Nawozy odpowiadały za 3,57% (587 mln dolarów), wspierając ten sam sektor rolniczy, na którym opiera się eksport ryżu i roślin strączkowych Myanmaru. Tworzywa sztuczne stanowiły 3,50% (575 mln dolarów). Produkty farmaceutyczne zamknęły pierwszą dziesiątkę z udziałem 2,48% (408 mln dolarów), w kategorii, w której krajowy przemysł Myanmaru nadal nie jest w stanie zapewnić dostaw na dużą skalę.

Amerykańskie sankcje mocniej uderzają w to, co Myanmar kupuje, niż w to, co sprzedaje

Tajlandia dostarczyła 12,75% importu (2,10 mld dolarów), a Malezja kolejne 8,32% (1,37 mld dolarów). Indonezja odpowiadała za 7,21% (1,19 mld dolarów). Te trzy kraje uzupełniają grupę gospodarek Azji Południowo-Wschodniej, które łączą zdolności rafineryjne z bliskością Myanmaru. Korea Południowa dostarczyła 3,37% (553 mln dolarów), a Indie kolejne 2,73% (448 mln dolarów). Wietnam odpowiadał za 1,78% (293 mln dolarów), a Japonia za 1,21% (199 mln dolarów). Łącznie Chiny, Singapur i Tajlandia odpowiadały za 66,25% całkowitej wartości importu, co stanowi jeden z bardziej skoncentrowanych udziałów trzech największych dostawców w całym tym zestawie danych.

Stany Zjednoczone dostarczyły zaledwie 1,07% importu o wartości 175 mln dolarów, czyli ułamek ich 3,98% udziału po stronie eksportowej handlu Myanmaru. Amerykańskie sankcje w szczególności ograniczają eksport i reeksport paliwa lotniczego do wojskowych użytkowników końcowych w Myanmarze oraz zakazują świadczenia usług finansowych związanych z państwowym przedsiębiorstwem Myanma Oil and Gas Enterprise, zamiast blokować import towarów wyprodukowanych w Myanmarze, takich jak odzież. Ta asymetria wyjaśnia, dlaczego Stany Zjednoczone wyglądają tak odmiennie po obu stronach bilansu handlowego Myanmaru. Ścisłe kontrole dotyczą towarów napływających do powiązanej z wojskiem gospodarki Myanmaru, podczas gdy zakupy od prywatnych fabryk odzieżowych pozostają w dużej mierze możliwe. W ciągu ostatnich pięciu lat wartość importu podlegała gwałtownym wahaniom: wzrosła z 18,61 mld dolarów w 2019 roku do 17,97 mld dolarów w 2020 roku, po czym w 2021 roku, czyli w roku zamachu stanu, gwałtownie spadła do 14,33 mld dolarów. W 2022 roku częściowo odbudowała się do 17,40 mld dolarów, po czym w 2023 roku ponownie obniżyła się do 16,44 mld dolarów.