01Najważniejsze Informacje
- Indonezja wyeksportowała w 2023 r. towary o wartości 259,53 mld dolarów, co oznacza spadek o 11,18% w porównaniu z 292,19 mld dolarów w 2022 r., w związku ze spadkiem cen węgla i oleju palmowego w stosunku do najwyższych poziomów z 2022 r.
- Paliwa mineralne prowadziły w każdej kategorii z udziałem 22,92% (59,49 miliardów dolarów), głównie węgiel energetyczny, będący jedną z największych tego typu branż eksportowych na świecie.
- Na trzecim miejscu uplasowały się żelazo i stal z udziałem 10,29% (26,70 miliardów dolarów), które powstały niemal w całości dzięki indonezyjskiemu zakazowi eksportu rud niklu i boomowi w hutnictwie na niższym szczeblu łańcucha dostaw.
- Chiny wchłonęły 25,06% eksportu o wartości 65,04 miliardów dolarów i stanowią zdecydowanie największy rynek Indonezji.
02Trend 5-letni
| Rok | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 |
|---|---|---|---|---|---|
| Wartość | $167,7mld | $163,2mld | $231,7mld | $292,2mld | $259,5mld |
03Najważniejsze Rynki Eksportowe (2023)
| Pozycja | Partner | Wartość | Udział |
|---|---|---|---|
| 1 | Chiny | $65,0mld | 25,1% |
| 2 | Stany Zjednoczone | $23,3mld | 9,0% |
| 3 | Japonia | $20,8mld | 8,0% |
| 4 | Indie | $20,3mld | 7,8% |
| 5 | Malezja | $12,8mld | 4,9% |
| 6 | Singapur | $12,6mld | 4,9% |
| 7 | Filipiny | $11,0mld | 4,3% |
| 8 | Korea Południowa | $10,3mld | 4,0% |
| 9 | Wietnam | $7,5mld | 2,9% |
| 10 | Tajlandia | $7,2mld | 2,8% |
04Najważniejsze Kategorie Eksportowe (2023)
| Pozycja | Kategoria | Wartość | Udział |
|---|---|---|---|
| 1 | Paliwa mineralne, oleje mineralne i produkty ich destylacji; Substancje bitumiczne; Woski mineralne | $59,5mld | 22,9% |
| 2 | Tłuszcze i oleje zwierzęce lub roślinne oraz produkty ich rozkładu; Gotowe tłuszcze jadalne; Woski zwierzęce lub roślinne | $28,5mld | 11,0% |
| 3 | Żelazo i stal | $26,7mld | 10,3% |
| 4 | Maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części; Rejestratory i odtwarzacze dźwięku, rejestratory i odtwarzacze obrazu i dźwięku oraz części i akcesoria do tych artykułów | $14,4mld | 5,5% |
| 5 | Pojazdy inne niż tabor kolejowy lub tramwajowy oraz ich części i akcesoria | $11,2mld | 4,3% |
| 6 | Rudy, żużel i popiół | $8,7mld | 3,4% |
| 7 | Perły naturalne lub hodowlane, kamienie szlachetne i półszlachetne, metale szlachetne, metale platerowane metalami szlachetnymi i artykuły z nich; sztuczna biżuteria; Moneta | $7,5mld | 2,9% |
| 8 | Nikiel i artykuły z niklu | $6,8mld | 2,6% |
| 9 | Reaktory jądrowe, kotły, maszyny i urządzenia mechaniczne; Ich części | $6,5mld | 2,5% |
| 10 | Obuwie, Getry i tym podobne; Części takich artykułów | $6,4mld | 2,5% |
05Mapa Partnerów Handlowych
06Analiza
Huty węgla, oleju palmowego i niklu napędzają sprzedaż Indonezji za granicą
W 2023 r. Indonezja wyeksportowała towary o wartości 259,53 miliarda dolarów. Paliwa mineralne zajmowały pierwsze miejsce w każdej kategorii i stanowiły 22,92% całości, o wartości 59,49 miliarda dolarów, z czego większość stanowił węgiel energetyczny wysyłany do elektrowni w całej Azji, ponieważ Indonezja jest jednym z największych eksporterów węgla na świecie. Na kolejnym miejscu znalazły się tłuszcze i oleje zwierzęce, roślinne i mikrobiologiczne, których udział wynosił 10,96% (28,45 miliarda dolarów), a prawie w całości pochodził z oleju palmowego. Indonezja produkuje prawie 60% światowego surowego oleju palmowego i odpowiada za ponad połowę światowego eksportu oleju palmowego, a branża ta generuje ponad 20 miliardów dolarów rocznych przychodów z eksportu, wykorzystywanego we wszystkim, od oleju spożywczego, przez kosmetyki, po biodiesel.
Na trzecim miejscu plasuje się żelazo i stal z udziałem 10,29% (26,70 miliarda dolarów). Jest to kategoria, która ledwo została zarejestrowana dziesięć lat temu, a obecnie należy do indonezyjskiej grupy najlepiej zarabiającej na eksporcie. Indonezja zakazała eksportu surowej rudy niklu począwszy od 2020 r., zmuszając górników do budowy krajowych hut. W kraju działają obecnie 44 huty niklu, a 21 kolejnych jest w budowie, w porównaniu z zaledwie dwoma w 2014 r., przy wsparciu chińskich inwestycji o wartości ponad 10 miliardów dolarów. Ta zmiana polityki spowodowała, że wartość eksportu przetworzonego niklu wzrosła z 1,4 miliarda dolarów w 2020 r. do 34,8 miliarda dolarów do 2023 r., przy czym znaczna część tego eksportu pojawiła się w kategorii żelaza i stali w postaci stali nierdzewnej i surówki niklowej, a nie surowej rudy. Jest to jeden z bardziej dramatycznych przykładów kraju eksportującego zasoby, który przedarł się w górę łańcucha wartości wyłącznie za pomocą polityki eksportowej. Maszyny elektryczne dodały 5,53% (14,35 miliarda dolarów), a pojazdy 4,30% (11,15 miliarda dolarów), przy czym obie kategorie są powiązane z szerszą bazą produkcyjną Indonezji.
Rudy, żużel i popiół dodały 3,36% (8,72 miliarda dolarów), a surowy nikiel i koncentraty mineralne nadal są dopuszczone do eksportu przed pełnym przetworzeniem. Perły, kamienie szlachetne i biżuteria stanowiły 2,89% (7,51 miliarda dolarów), a nikiel i artykuły z niklu, kategoria odrębna od szerszej klasyfikacji żelaza i stali, przypadły na 2,63% (6,82 miliarda dolarów), co przypomina, że boom na nikiel widać w więcej niż jednej linii danych handlowych Indonezji. Maszyny dodały 2,49% (6,46 miliarda dolarów), a obuwie zamknęło pierwszą dziesiątkę z 2,48% (6,44 miliarda dolarów), co stanowi długotrwały eksport produktów produkcyjnych, poprzedzający niedawny boom na nikiel i węgiel.
Chiny kupują jedną czwartą wszystkiego, co Indonezja eksportuje
Chiny pochłonął 25,06% indonezyjskiego eksportu w 2023 r. o wartości 65,04 mld dolarów, co stanowi zdecydowanie największy jednolity rynek. Dominacja ta opiera się w dużej mierze na chińskich inwestycjach w indonezyjski przemysł hutniczy niklu, w połączeniu z własnym popytem Chin na indonezyjski węgiel i olej palmowy. Stany Zjednoczone zajął 8,98% (23,31 miliarda dolarów), a Japonia przejął 8,01% (20,79 miliarda dolarów), od dawna kupując indonezyjski węgiel i zasoby naturalne. Razem te trzy największe rynki stanowiły 42,05% całkowitej wartości eksportu, co stanowi poziom koncentracji, który sprawia, że wyniki eksportu Indonezji są ściśle powiązane z popytem ze strony niewielkiej grupy dużych gospodarek azjatyckich.
Indie dodał 7,82% (20,30 miliarda dolarów), będąc głównym odbiorcą indonezyjskiego węgla i oleju palmowego. Malezja wniósł 4,93% (12,80 miliarda dolarów), a Singapur wniósł 4,86% (12,61 miliarda dolarów), obaj są bliskimi regionalnymi partnerami handlowymi posiadającymi głębokie powiązania w zakresie transportu i rafinacji z Indonezją. Filipiny dodał 4,25% (11,04 miliarda dolarów), a Korea Południowa wniósł 3,97% (10,30 miliarda dolarów). Wietnam zajął 2,91% (7,54 miliarda dolarów), a Tajlandia zamknął listę pierwszej dziesiątki z 2,78% (7,22 miliarda dolarów).
Eksport spadł w 2023 r. po dwóch latach wzrostu opartego na surowcach
Całkowity eksport Indonezji rósł przez trzy lata z rzędu, po czym w 2023 r. spadł. W 2019 r. wyniósł 167,68 mld dolarów, a następnie nieznacznie spadł do 163,19 mld dolarów w 2020 r., gdy pandemia ograniczyła światowy popyt. Wzrosła do 231,71 miliardów dolarów w 2021 r., a następnie wzrosła do 292,19 miliardów dolarów w 2022 r. w związku ze gwałtownym wzrostem cen węgla i oleju palmowego w wyniku światowych zakłóceń w dostawach energii i żywności. Całkowita suma 259,53 miliardów dolarów w 2023 r., co oznacza spadek o 11,18% rok do roku, oznacza pierwszy roczny spadek w tym pięcioletnim okresie.
Spadek ten zbiega się ze spadkiem cen węgla i oleju palmowego ze szczytów z 2022 r. Obydwa towary stanowią tak dużą część całkowitego eksportu Indonezji, że wahania cen światowych szybko zmieniają całą kwotę, czasami przyćmiewając wszystko inne, co dzieje się w pozostałej części gospodarki. Historia niklu i stali stanowi wyjątek od tej reguły. Indonezyjski przemysł przetwórczy na niższym szczeblu łańcucha dostaw rozwija się nawet w obliczu spadku cen węgla i oleju palmowego. Jest to zmiana strukturalna, która wygląda na mniej powiązaną z jednorocznym cyklem towarowym, a bardziej na długoterminową zmianę w zakresie faktycznego eksportu tego kraju.