Dane dotyczące handlu importowego Kolumbii: 62,78 miliarda dolarów w 2023 r., spadek o 18,9%

USA i Chiny wspólnie dostarczają prawie połowę importu Kolumbii

W 2023 r. Kolumbia zaimportowała towary o wartości 62,78 miliarda dolarów, co oznacza spadek o 18,9% w porównaniu z 77,41 miliarda dolarów rok wcześniej, co stanowi największy spadek rok do roku w ciągu pięciu lat objętych tym zbiorem danych. Stany Zjednoczone dostarczył 25,8% tej sumy o wartości 16,18 miliarda dolarów, nieznacznie wyprzedzając Chiny z 21,6% (13,57 miliarda dolarów). Razem te dwie gospodarki same w sobie odpowiadają za prawie połowę całego importu Kolumbii, a poziom łącznej koncentracji znacznie wykracza poza to, co oba kraje posiadają samodzielnie. Stosunki ze Stanami Zjednoczonymi odzwierciedlają dziesięciolecia ugruntowanych stosunków handlowych oraz dwustronną umowę o wolnym handlu obowiązującą od 2012 r., podczas gdy szybkie pnąnie się Chin w górę na liście dostawców odzwierciedla tendencję obserwowaną w dużej części Ameryki Łacińskiej, gdzie chińskie towary, maszyny i elektronika stale wypierają innych dostawców w ciągu ostatnich dwudziestu lat.

Brazylia zajął trzecie miejsce z 6,4% (4,04 miliarda dolarów), a Meksyk z 4,9% (3,09 miliarda dolarów). Łącznie Stany Zjednoczone, Chiny i Brazylia, trzej najwięksi dostawcy, odpowiadają za 53,8% całkowitej wartości importu. Niemcy dodał 3,7% (2,35 miliarda dolarów), Francja 3,3% (2,07 miliarda dolarów), Argentyna 2,2% (1,41 miliarda dolarów), Indie prawie identyczne 2,2% (1,41 miliarda dolarów), Japonia 2,2% (1,36 miliarda dolarów) i Hiszpania zajęły pierwszą dziesiątkę z wynikiem 2,0% (1,26 miliarda dolarów).

Import paliw ujawnia lukę w rafinacji

We wszystkich kategoriach importu w 2023 r. dominują paliwa mineralne, oleje mineralne i powiązane produkty destylacji, których wartość wynosi 6,49 miliarda dolarów i stanowi 10,3% całkowitej wartości, co jest uderzające, biorąc pod uwagę, że paliwa mineralne są również największą kategorią eksportową Kolumbii, stanowiącą ponad 50% wartości eksportu. Sprawozdania dotyczące sektora energetycznego Kolumbii wyjaśniają, że chociaż kraj ten jest eksporterem netto ropy, musi importować produkty rafinowane, zwłaszcza olej napędowy, ponieważ krajowe moce rafineryjne w zakładach takich jak Barrancabermeja i Kartagena nie nadążają za popytem. Luka ta zwróciła uwagę analityków ds. energetyki, którzy ostrzegają, że może się ona jeszcze bardziej powiększyć w nadchodzących latach, ponieważ krajowe zużycie paliwa rośnie szybciej, niż mogą rozwijać się krajowe rafinerie, co potencjalnie popycha Kolumbię w stronę importu znacznie większej części benzyny i oleju napędowego, z których korzystają jej kierowcy i przedsiębiorstwa. Maszyny i urządzenia mechaniczne wzrosły o niemal identyczne 10,3% (6,44 miliarda dolarów), a maszyny i urządzenia elektryczne wzrosły o 9,6% (6,04 miliarda dolarów).

Pojazdy przyczyniły się do wzrostu o 7,6% (4,80 miliarda dolarów), a produkty farmaceutyczne – o 5,8% (3,66 miliarda dolarów). Zboża wzrosły o 4,3% (2,73 miliarda dolarów), co odzwierciedla zależność Kolumbii od importowanej pszenicy i kukurydzy w przypadku populacji, której baza rolna opiera się raczej na kawie, kwiatach i cukrze, a nie na podstawowych zbożach, z których większość przeznaczona jest dla dużych producentów pasz dla zwierząt gospodarskich i drobiu, a nie do bezpośredniego spożycia przez ludzi. Tworzywa sztuczne stanowiły 4,2% (2,65 miliarda dolarów), części samolotów i statków kosmicznych 3,8% (2,36 miliarda dolarów), chemikalia organiczne 3,6% (2,27 miliarda dolarów), a instrumenty optyczne, fotograficzne i medyczne znalazły się w pierwszej dziesiątce z udziałem 3,0% (1,88 miliarda dolarów). Oprócz paliwa, ten zestaw kategorii ma charakter silnie przemysłowy i obejmuje głównie dobra inwestycyjne, pojazdy i komponenty wspierające produkcję, budownictwo i opiekę zdrowotną, a nie przedmioty codziennego użytku, co jest wzorcem zgodnym z gospodarką wciąż budującą swoją bazę przemysłową, a nie taką, która już produkuje większość tego, czego potrzebuje.

Ostry powrót do rekordu z 2022 r

Całkowity import Kolumbii w ciągu ostatnich pięciu lat kształtował się podobnie jak eksport. W 2019 r. wyniósł 52,70 mld USD, w 2020 r. spadł do 43,49 mld USD w związku z ograniczeniem przez pandemię popytu na maszyny, pojazdy i inne towary przemysłowe, następnie wzrósł do 61,10 mld USD w 2021 r., a w 2022 r. wzrósł do najwyższego od pięciu lat poziomu 77,41 mld USD, po czym w 2023 r. spadł o 18,9% do 62,78 mld USD, co stanowi ostrzejszy wzrost jednoroczny spadek w porównaniu z eksportem obserwowanym na tym samym odcinku.

W porównaniu z 49,77 miliardami dolarów wyeksportowanych przez Kolumbię w tym samym roku, całkowita suma importu pozostawia kraj z deficytem handlowym w wysokości około 13,01 miliarda dolarów w 2023 r., co stanowi lukę, która poszerza obraz nakreślony przez powyższe dane dotyczące paliw: nawet jeśli Kolumbia sprzedaje światu ropę naftową i węgiel, wydaje znaczne kwoty na import rafinowanego paliwa, maszyn i wyrobów przemysłowych, których jej własna gospodarka nie jest w stanie w pełni zapewnić, co stanowi dwustronną relację z rynkami światowymi, która przebiega przez niemal każdą część profilu handlowego Kolumbii, a nie jest ograniczana do dowolnego produktu lub partnera. Aby lepiej przyjrzeć się rozkładowi poszczególnych krajów partnerskich lub kategorii produktów z roku na rok, powyższe panele danych zawierają szczegółowe informacje na temat tych liczb.