Dane dotyczące handlu importowego z Jamajki: 7,59 mld dolarów w 2023 r., spadek o 1,80%

Importowana ropa naftowa Jedyna rafineria na Jamajce

W 2023 r. Jamajka zaimportowała towary o wartości 7,59 mld dolarów, co oznacza spadek o 1,80% w porównaniu z 7,73 mld dolarów w 2022 r. Paliwa mineralne zajmowały pierwsze miejsce we wszystkich kategoriach importu, stanowiąc 26,87% całkowitej wartości importu wynoszącej 2,04 mld dolarów. Ta pojedyncza kategoria stanowi zdecydowanie największą pozycję na rachunku importowym Jamajki. Jamajka nie posiada własnego wydobycia ropy naftowej. Należąca do rządu rafineria Petrojam musi kupować ropę za granicą, zanim będzie mogła przetworzyć ją na benzynę, olej napędowy i inne paliwa. Petrojam pozyskuje obecnie ropę od zróżnicowanej grupy partnerów, w tym Barbadosu, Brazylii, Kolumbii i Ekwadoru, zamiast opierać się na jednym dostawcy. Ta dywersyfikacja ma znaczenie, ponieważ zakłócenie u jednego dostawcy nie zagraża już całej rafinerii w taki sposób, jak kiedyś. Część tego rafinowanego paliwa jest następnie wysyłana na eksport, co jest jednym z powodów, dla których paliwa mineralne również znajdują się na szczycie listy eksportowej Jamajki, po drugiej stronie księgi.

Pojazdy zajęły drugie miejsce wśród kategorii importu z udziałem 8,16% (619,54 mln USD), a tuż za nimi znalazły się maszyny i urządzenia mechaniczne z udziałem 7,70% (584,79 mln USD). Jamajka prawie nie produkuje własnych pojazdów ani ciężkiego sprzętu, więc obie kategorie pochodzą prawie w całości z zagranicy. Maszyny elektryczne dodały 5,03% (381,71 mln USD), a tworzywa sztuczne i artykuły z nich – 3,63% (275,54 mln USD), czyli kategorie typowe dla małej gospodarki, która produkuje niewiele własnego sprzętu i towarów konsumpcyjnych. Zboża dodały 2,95% (224,01 mln dolarów), różne przetwory jadalne – 2,71% (205,72 mln dolarów), a produkty farmaceutyczne – 2,60% (197,67 mln dolarów). Łącznie te trzy kategorie wskazują, jaka część dostaw żywności i leków na Jamajkę dociera statkami, a nie pochodzi z produkcji krajowej.

USA dostarczają cztery razy więcej niż Chiny, kolejne co do wielkości źródło Jamajki

Stany Zjednoczone zapewnił 41,29% importu Jamajki w 2023 roku o wartości 3,13 miliarda dolarów. Ten pojedynczy kraj dostarczył więcej niż osiem kolejnych krajów pochodzenia razem wziętych. Chiny uplasował się na odległym drugim miejscu z wynikiem 8,00% (607,68 mln dolarów), a Brazylia z wynikiem 4,80% (364,68 mln dolarów). Łącznie na te trzy największe źródła przypadało 54,10% całkowitej wartości importu. Koncentracja ta opiera się w równym stopniu na położeniu geograficznym, jak i na wszystkim innym, ponieważ Stany Zjednoczone są położone wystarczająco blisko, aby szybko i tanio wysyłać towary na Jamajkę, co stanowi przewagę logistyczną, z którą może się równać niewielu innych dostawców.

Japonia dodał 3,83% (290,87 mln dolarów), a Kolumbia wniósł 3,73% (282,94 mln dolarów). Obydwa kraje pojawiają się także po stronie ropy naftowej w historii importu Jamajki, ponieważ Kolumbia jest jednym ze zdywersyfikowanych dostawców ropy Petrojam. Trynidad i Tobago objął 2,99% (227,23 mln dolarów), co jest stosunkiem dwustronnym, biorąc pod uwagę, że Jamajka eksportuje również rafinowane paliwo z powrotem do Trynidadu w ramach własnych kontraktów na dostawy. Meksyk dostarczył 2,17% (164,44 mln dolarów), a Nigeria dodał 2,12% (160,77 mln dolarów), dopełniając listę partnerów skupiającą producentów i eksporterów ropy. Niemcy i Hiszpania zamknęły pierwszą dziesiątkę z udziałem 1,85% (140,81 mln dolarów) i 1,77% (134,60 mln dolarów), obaj dostawcy specjalistycznych maszyn i towarów konsumpcyjnych, a nie surowców. Taka mieszanka, w której producenci ropy są skupieni na szczycie, a resztę uzupełniają dostawcy towarów przemysłowych, jest typowa dla małej gospodarki wyspiarskiej, która nie pompuje własnej ropy ani nie produkuje większości tego, co zużywa.

Import spadł w 2023 r., po osiągnięciu maksymalnego poziomu w roku poprzednim

Całkowity import Jamajki rósł przez trzy lata z rzędu, po czym w 2023 r. nieznacznie spadł. W 2019 r. wyniósł 6,39 mld dolarów, a następnie spadł do 4,77 mld dolarów w 2020 r. w związku z gwałtownym spowolnieniem światowego handlu podczas pandemii. W 2021 r. wzrosła do 5,97 mld dolarów, a w 2022 r. wzrosła do 7,73 mld dolarów, co stanowi najwyższą sumę w tym pięcioletnim okresie. W tym roku światowe ceny energii poszybowały w górę, podnosząc koszt ropy naftowej, którą Jamajka musi kupować niezależnie od tego, ile faktycznie potrzebuje. Kwota za 2023 r., wynosząca 7,59 miliarda dolarów, co oznacza spadek o 1,80% rok do roku, nawet po tym niewielkim spadku nadal kształtuje się znacznie powyżej poziomu sprzed pandemii.

Ten moment odróżnia import od eksportowej strony handlu Jamajki, gdzie łączna wartość handlu w 2023 r. raczej rosła, a nie spadała. Import osiągnął szczyt rok wcześniej, w 2022 r., podczas gdy eksport osiągnął szczyt w 2023 r. Różnica ta prawdopodobnie wynika z tego, jak zmieniały się światowe ceny paliw w ciągu tych dwóch lat i jak szybko każda strona księgi handlowej Jamajki zareagowała na tę zmianę. Jamajka płaci za ropę i gotowe paliwo po stronie importu, następnie sprzedaje produkty rafinowane i tlenek glinu po stronie eksportu. Obie sumy nie muszą zmieniać się równomiernie, nawet jeśli dzielą część tego samego towaru bazowego. Obserwowanie, jak te dwie liczby różnią się z roku na rok, jest jednym z najwyraźniejszych sygnałów tego, co dzieje się na światowych rynkach energii, przepuszczanym przez jedną małą rafinerię na jednej karaibskiej wyspie.