Importgegevens Luxemburg: $26,09 miljard in 2023, een daling van 2,09%

Goedkope brandstofbelastingen bepalen wat Luxemburg koopt

Luxemburg importeerde in 2023 voor 26,09 miljard dollar aan goederen, een daling van 2,09% ten opzichte van de 26,64 miljard dollar in 2022. Voertuigen stonden bovenaan elke importcategorie met 15,61% van het totaal, ter waarde van 4,07 miljard dollar, en minerale brandstoffen stonden op de tweede plaats met 12,80% ($3,34 miljard). De lagere accijnzen en BTW van Luxemburg zorgen ervoor dat de brandstofprijzen onder die van de buurlanden blijven, en het land herbergt het grootste benzinestation ter wereld, dat op drukke dagen tot 25.000 voertuigen bedient en ongeveer 260 miljoen liter brandstof per jaar verkoopt. Grensoverschrijdende pendelaars uit Frankrijk, België en Duitsland tanken routinematig in Luxemburg op weg van en naar hun werk, een praktijk die ervoor zorgt dat de brandstofimportvolumes van het land veel groter worden dan wat de eigen kleine bevolking anders zou verbruiken. De categorie voertuigen vertoont een gerelateerd patroon. Lagere registratiebelastingen en andere aankoopprikkels maken de aanschaf van nieuwe auto's in Luxemburg goedkoper dan in een aantal buurlanden, waardoor kopers worden aangetrokken die net over de grens wonen en de importvolumes ruim boven het niveau uitkomen dat de eigen bevolking van het land nodig zou hebben.

Machines droegen 7,98% bij (2,08 miljard dollar) en elektrische machines 6,16% (1,61 miljard dollar). Kunststoffen leverden 5,24% ($1,37 miljard). IJzer en staal droegen 4,56% ($1,19 miljard) bij. De Luxemburgse fabrieken van ArcelorMittal draaien op schroot als belangrijkste grondstof, meestal afkomstig uit een straal van 300 km en gesmolten in vlamboogovens, een productiemodel dat het bedrijf adopteerde nadat het binnenlandse ijzererts tientallen jaren geleden opraakte. Farmaceutische producten droegen 2,84% ($741,04 miljoen) bij, en rubber en artikelen daarvan droegen 2,81% ($731,71 miljoen) bij, een grondstof die dezelfde bandenproductie voedt die prominent aanwezig is in de Luxemburgse export. IJzer- of staalartikelen leverden 2,42% ($632,13 miljoen), en dranken, sterke drank en azijn sloten de top tien af met 2,40% ($625,55 miljoen). Als je de import- en exportlijsten van Luxemburg samen leest, ontstaat er een samenhangend industrieel verhaal: schroot van staal en rubber arriveert als grondstof, wordt verwerkt door de lokale vestigingen van ArcelorMittal en Goodyear, en vertrekt weer als afgewerkte staalproducten en banden, op weg naar markten in heel Europa.

België en Duitsland zorgen samen voor bijna de helft van de import

België leverde in 2023 24,07% van de Luxemburgse import, ter waarde van 6,28 miljard dollar, meer dan welke andere bron dan ook. Duitsland stond op de tweede plaats met 22,25% ($5,80 miljard), en Frankrijk op de derde plaats met 10,50% ($2,74 miljard). Samen vertegenwoordigden deze drie directe buren 56,83% van de totale importwaarde, een nog hogere concentratie dan wat op de Luxemburgse exportlijst staat. Die kloof tussen import- en exportconcentratie is logisch gezien de hierboven beschreven voertuig- en brandstofdynamiek: grensoverschrijdende aankopen lopen uiteraard via dezelfde buurlanden waar de kopers zelf wonen en werken, waardoor een toch al strak regionaal handelspatroon wordt versterkt.

Zendingen geregistreerd als 'Overig Europa, nes', een verzamelnaam voor Europese bronnen waarvan de handelsgegevens niet op één enkel land kunnen worden vastgelegd, voegden 7,68% ($2,00 miljard) toe. Nederland leverde 4,71% ($1,23 miljard), en Italië droeg 3,34% ($871,02 miljoen) bij. China voegde 3,31% ($862,78 miljoen) toe, en Verenigde Staten leverde 2,54% ($661,85 miljoen). Polen droeg 2,32% ($605,04 miljoen) bij, en Spanje sloot de top tien af met 1,82% ($476,04 miljoen).

De import is voor het tweede jaar op rij afgenomen

Het importtotaal van Luxemburg is het grootste deel van de afgelopen vijf jaar gestegen voordat het lichtjes is gedaald, wat het patroon volgt dat al zichtbaar is aan de exportkant van zijn handel. Deze bedroeg in 2019 22,67 miljard dollar, daalde tot 20,88 miljard dollar in 2020 toen de pandemie de handel verstoorde, steeg vervolgens naar 25,54 miljard dollar in 2021 en verder naar 26,64 miljard dollar in 2022, het hoogtepunt van de periode van vijf jaar. Het daalde tot 26,09 miljard dollar in 2023, een tweede jaar op rij met slechts bescheiden bewegingen.

Deze stabiliteit weerspiegelt de positie van Luxemburg als een kleine, rijke economie die nauw geïntegreerd is met de drie onmiddellijke buurlanden, in plaats van blootgesteld te zijn aan de volatiele mondiale grondstoffenmarkten. Voertuigen en brandstoffen bewegen meer met grensoverschrijdende fiscale prikkels en patronen van woon-werkverkeer dan met mondiale prijsschommelingen, terwijl de invoer van schrootstaal en rubber de gestage, voortdurende behoeften van de industriële basis van het land volgt. Behoudens een grote verschuiving in het regionale belastingbeleid of een schok voor de staal- en bandenindustrie die daar verankerd is, lijkt het erop dat het importtotaal van Luxemburg in kleine stappen zal blijven bewegen in plaats van de scherpe schommelingen die we zien in de brandstofexporterende economieën. Zelfs de categorieën brandstof en voertuigen, hoe ongebruikelijk hun omvang ook lijkt voor een land van deze omvang, reageren vooral op belastingbeleidsbeslissingen en niet op het soort mondiale grondstoffenschokken dat veel grotere schommelingen teweegbrengt in economieën die meer afhankelijk zijn van hulpbronnen.